Pochodzenie

Okres kwitnienia decyduje o plonowaniu, ponieważ ‘Wiśnia Nadwiślanka” kwitnie o kilka dni wcześniej od innych odmian, aktywność kwiatu to tylko 2-5 dni, a pyłek wykazuje krótszą i mniejszą żywotność.

Lokalność „Wiśni Nadwiślanki” związana jest z tym, że dobrze zaaklimatyzowana jest do lokalnych warunków, gdzie występuje największe prawdopodobieństwo skutecznego zawiązywania owoców. Na specyficzny i korzystny mikroklimat w okresie kwitnienia składa się ciepłe wapienne podłoże oraz ciepłe i wilgotne powietrze napływające od Wisły.

W przeszłości znana była pod nazwą „Słupska”, „Słupianka” lub „Słupiec” od nazwy miejscowości Słupia Nadbrzeżna, w której pierwsze rośliny spotykane były w końcu XIX wieku w majątku Leszczyńskiego. Z informacji świadków historii wynika, że wykonawcą pierwszych nasadzeń towarowych na początku XX wieku był Teofil Zając ze Słupi Nadbrzeżnej, który sadzonki nabył od ziemianina Leszczyńskiego. Majątek Leszczyńskich był dzielony na dzieci i prawdopodobnie od ich imion do dziś pozostały nazwy miejscowości takich jak Tadeuszów, Maksymów, Julianów, Teofilów itp. W miejscowościach tych do dziś znajdują się rozległe wiśniowe sady.

Posadzone rośliny z odrostów korzeniowych w innym rejonie kraju, będą dobrze rosły i obficie kwitły ale nie gwarantują zadawalającego plonowania. Stąd też wynika lokalny charakter uprawy tej wiśni.